“In een landschap van woorden waar de ‘vrije’ vorm heilig is verklaard, rijst de vraag:
Wat blijft er over als de hartslag stopt?
Dit rebelse manifest, ‘De “vrije” vers Val (t)’, is een bewuste infiltratie in de ivoren toren van de literaire elite.
Want soms moet je de taal van de ‘elite’ spreken om hun kaders te slopen.
Dit gedicht is een bewuste ‘infiltratie’ in het vrije vers: een tocht naar de bevroren top van de ivoren toren, waar de lucht ijl is en de woorden hun hartslag verliezen.
Een rebels pleidooi voor de terugkeer van ritme en rijm als de ware geest van poëzie.”
.
.
.
.
De “vrije” vers
Val
.
(t)
.
Een Ego stapt over
Glooiend golvende
Weiden
.
Kleurschakeringen trekken bio-di-Vers
Leven
Aan
.
Ritmisch bruisend als een
Hart-Slag
.
In de verte staat een eenzame berg waar
.
zijn
.
Blik op rust
.
Zijn focus ligt enkel daar
Op de
top-
Punt.
.
Klimmend met
Pik-houwelen
.
Bereikt hij de top die
Boven alles en iedereen
.
Uit-Steekt
.
“De hemel is hier
dichter,
Dichter!”,
.
E-choot hij,
.
“In de “vrije”
Verse
Lucht”
.
Verjaagt een koele wind
Het zweet
Van elke klim
.
Naar
.
Bedwingen
En
Beteugelen van het landschap!?
.
De bevroren top schittert als
diamant
.
En in de opkomende zon kijkt hij
.
Neer
.
Op de wijdse weiden
.
baadt het
Leven
In..
Zonlicht
.
In..
.
.
Warmte!
.
.
Een bevroren kei
Rolt
.
Als tranen naar beneden en
.
Ontdooid
.
Maar verliest
Zijn
Vorm
Niet
.
Piekend
Als een ivoren toren verheven
.
Zit
.
Het ego nu stil
.
.
Onbewogen
.
.
Boven het landschap van woorden
.
Wordt
.
Dé
Vrije
Vers
een
Val
.
Als Ritme
en Rijmen
.
.
Poëzie!
.
.
Zijn
.
Geweest
.
Geeft Dante
.
Zeer
Zeker
.
Opnieuw eens
.
De Geest!
.
-ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXXVI-