Gedachtenstromen…

..GedachtenstromeN..

.

Komen..

..en gaan.

.

Gaan en komen.

.

Ze groeien..

Vertakken..

.

Op het tempo als van slakken, die racen.

.

.

Onverstoorbaar.

.

.

Door een netwerk van neuronen

-dat hinterland..

..van alle dromen-

.

Op zoek..

.

Naar nieuwe wegen,

Nieuwe grond,

Om in te bewegen;

.

Om in te boren,

in te graven..

.

Naar het ritme dat ze horen,

Om hun dorst te kunnen laven.

.

Als de wortels van de bomen

zijn ze niet meer in te tomen.

.

Niet te mennen..

Niet te leiden..

Niet te temmen..

.

Als de meervoudigheid van stemmen,

Die nu,

op’t zelfde ritme stromen;

De getijden niet meer remmen.

.

Van eb..

en vloed..

.

Van overvloed.

.

Van overstromen welgekomen om het stremmen,

Het geklonter,

Het verbodsbord, ja! Dat stond er,

.

Weg te spoelen..

Uit te wissen..

.

Niemand zal het ooit nog missen.

.

.

En de vissen…

.

.

Die keren weer.

.

Zwemmend door ‘t gedane zeer.

.

Dat nu wegspoelt..

.

.

In m’n oceaan.

.

.

Als zalmen door de stroom krioelt,

Wat elkeen hier van ons nu voelt:

.

Die aantrekking..

.

Der éigen Natuur.

.

De Bron, de Zon..

gezuiverd en puur…

.

Die oorsprong..

.

Van ‘t bestaan.

.

Waar deze gedachten,

deze fluïde krachten,

verder mogen stromen.

.

Want ook al is de tekst gedaan,

Ze kunnen nu blijven

.

En blijven gaan..

.

En komen.

.

In dat netwerk van neuronen

.

Dat niet enkel meer een land is

waar we enkel

maar van dromen

.

---

ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXXVI