1v8_k_vdk-4 minuten leestijd-
Di03022026 – 09:27u
Omwille van die nutteloosheid..
Die algemene zinloosheid..
Vinden we het nog steeds zeer moeilijk om onszelf te motiveren.
Voor eender wat.
Zelfs, dikwijls, om te ‘leven‘.
Zelfdiscipline, ‘zelfbeheersing‘, is een van de vier ‘deugden‘ uit de stoïcijnse filosofie.
De andere drie zijn: ‘Wijsheid’, ‘Rechtvaardigheid’ en ‘Moed’.
Er is ‘moed‘ voor nodig, zo merken we, om te ‘leven’.
Durf; Branie; Lef; Bravoure; …; ‘Swagger’…
Om ‘jezelf‘ te zijn, om je eigen ‘leven‘ te leven, zo merken we, is ‘moed‘ nodig.
Dat het ons dikwijls ontbreekt aan de zelfdiscipline om op te staan, om onszelf te verzorgen (zoals het hoort), om aan de vele ideeën die we hebben (teksten, tekeningen, schilderijen..) en de vele disciplines die we nog zouden willen leren (muziek, nieuwe talen..) te werken, én zelfs om ‘ons eigen echte zelf‘ te zijn, doet ons (soms) twijfelen of we nog wel de ‘moed‘ hebben om onszelf te motiveren om te ‘leven‘.
Om uit dat “niet-onszelf- overleven” te stappen en te ‘Kiezen‘, zélf te kiezen, om te zijn, zoals we zijn, en te ‘Leven‘.
Hebben we nog wel de ‘moed‘, vragen we ons af, om ‘de draad van de geboorte‘ weer op te pakken; ondanks alle angsten, te zijn zoals we zijn en vanaf nu (zélf) te kiezen om ons eigen ‘leven‘ te Leiden?
Ontbreekt het ons aan de ‘moed‘ om ons leven niet langer te lijden;
Maar om het, vanaf nu, zoals we zijn, in eigen hand te nemen en het zelf te leiden!?
Of zijn we te streng voor onszelf?
Willen we weer té veel, té snel?
En demotiveren we ons dan zelf weer niet, door zo te denken?
Dat ‘vuil beestje’ van ‘waardeloosheid‘, van ‘minderwaardigheid’ en ‘zelfondermijning’, dat onder heel m’n huid is ingeplant.
Dat woekerende virus, dat sluipend gif, dat heel m’n wezen infecteert.
Die verrotte, walgelijke stank uit die ‘gilbeirput‘ (en navolging), van ‘waardeloosheid‘ en zelfs ‘bestaansrechteloosheid‘, die ons maar blijft verstikken.
Die stank die we –‘als iets niet instant perfect is, is het niet goed genoeg’– maar niet van ons ‘afgewassen’ lijken te krijgen.
Of toch niet?
Denken we dat alleen maar?
We leren, we lezen … oefenen en doen ervaringen op.
We hebben sprongen gemaakt, en maken sprongen, die we –maar niet alleen wij– voorheen onmogelijk achtten.
Het gaat niet snel, tergend langzaam zelfs, en we “vallen” veel.
Maar we staan weer op.
Telkens opnieuw staan we weer op.
En daar is ‘zelfdiscipline‘ voor nodig; én ‘moed‘!
Dat vergeten we nogal makkelijk.
Omdat het maar zo ‘klein‘ lijkt.
Zo… imperfect.
Niet goed genoeg!
Telkens opnieuw opstaan, ‘rechtkrabbelen‘, door en vanonder welke druk dan ook, lijkt zo onbeduidend klein, imperfect en niet goed genoeg, onvoldoende, dat we nogal makkelijk die stank geloven: Dát het niet voldoende is! Niet goed genoeg! Waardeloos!
Toch, ook uit die ervaringen, dat ‘vallen’, leren we.
Leren we dat, zélfs al vinden we het soms moeilijk om onszelf te motiveren, om op te staan en ons eigen leven te proberen leven, ‘Wijsheid’ geen vast en/of perfect begrip is dat men ‘kan‘ of ‘moet‘ Bezitten –zoals ons werd/wordt “wijsgemaakt”– om enige waarde te hebben.
Maar dat ‘wijsheid‘ een fluctuerend en “oneindig” proces is.
Een proces, waarin we de onrechtvaardigheid die ons is aangedaan alleen maar kunnen ‘uitwissen‘ door vanaf nu ‘Recht‘ te proberen doen aan onszelf.
Wat begint bij te zijn zoals we zijn;
te áánvaarden! … dat wij zijn, zoals we zijn!;
en door samen te werken, als een geheel uit velen, zoals wij ‘Zijn‘!
Want enkel dát, is ‘Rechtvaardig’!
Wij behoeven geen integratie of assimilatie, zoals ons wordt ‘opgedrongen’, want élk van ons heeft waarde; én Bestaansrecht!
Alleen dát, is Rechtvaardig;
En zal het onrecht dat ons is (en wordt) aangedaan, als die stank die over ons is uitgeademd, (kunnen) wegwassen.
Vanuit die ‘Rechtvaardigheid‘ –onszelf aanvaarden zoals we zijn (zelfs al betekent dat weer afstraffing, uitsluiting en eenzaamheid), en samenwerking– zullen we dan naar best vermogen, met ‘Zelfbeheersing‘ en ‘Moed‘, onze keuzevrijheid (proberen) terugvorderen; en met de kennis die we hebben –die we, zolang we leven’, onophoudelijk zullen blijven uitbreiden, in de ‘wetenschap’ dat die zich beperkt tot het gekende– zo ‘Wijs‘ en zo ‘Rechtvaardig‘ mogelijk proberen handelen.
“Ik” denkt …
Dat zal ons “DEUGD” doen!
ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXXVI
