1v8_k_vdk– 4 minuten leestijd –
Zaterdag, 03012026 – 11:11u
..
Waar begint het begin; en waar eindigt het einde?
Waar eindigt het begin; en waar begint het einde?
..
Voorbij de fysieke werkelijkheid, ligt de poort van de verlichting, die toegang verschaft tot de overstijging van het nihilistische van de werkelijkheid en naar een transfysicalistische staat van de werkelijkheid leidt.
..
Om te verduidelijken wat we hiermee bedoelen zouden we dit proces van spirituele en filosofische bewustzijnstransformatie willen ontleden in 4 kernboodschappen.
..
1. “Voorbij de fysieke werkelijkheid”
Hiermee willen we suggereren dat de wereld die we met onze zintuigen waarnemen (materie, tijd en ruimte) slechts een beperkte schil of ‘oppervlakte’ is van een veel grotere realiteit.
Wat wij, mensen, waarnemen (objecten, ons lichaam, de kosmos, ..) is slechts een opvatting die wij maken van de tastbare wereld (wat we zien, horen en voelen) via onze beperkte zintuigen, binnen de beperking van onze wezenlijke subjectiviteit.
2. “De poort van de verlichting”
“Verlichting” staat hier voor een fundamenteel inzicht of ‘ontwaken’.
De ‘poort’ is dan het overgangspunt waarbij je de beperking van je eigen ego en de materiële wetten loslaat.
Een drempel waar men de illusies van het ego en de daarmee gepaard gaande beperkte zintuiglijke waarnemingen loslaat.
Dit om toegang te krijgen tot de diepere lagen van de werkelijkheid die anders voor ‘het blote oog’ verborgen blijven.
Op dit moment wordt het individu bevrijd van zijn fysieke beperkingen en zijn beperkte zintuiglijke waarnemingen; en krijgt men een directer begrip van de essentie van het leven.
Men ziet de wereld niet langer als een verzameling losse objecten, maar begrijpt de essentie ervan.
Het is een zich bevrijden van alle illusies en het verkrijgen van een dieper inzicht in de aard van het bestaan.
3. “Overstijging van het nihilistische van de werkelijkheid”
De werkelijkheid is, dat het leven op zich geen intrinsieke betekenis of doel heeft.
Door onze aard (mens) zoeken wij naar ‘betekenis’ en ‘doel’ voor ons leven in die beperkte ‘schil’ van de realiteit (tijd, ruimte, materie, ego, ..) die wij kunnen waarnemen.
Zonder overstijging van onszelf, houdt die beperking van ons ‘wezen’, ons zoeken naar ‘betekenis en doel’ gevangen in die tastbare, materiële wereld.
Dit vormt een vicieuze cirkel;
Waarin dat zoeken naar betekenis en doel in die oppervlakkige laag van de realiteit, die even betekenisloos en doelloos is als het leven zelf, niet tot een gevoel van zingeving leidt, maar net tot een gevoel van leegte.
Die intrinsieke leegte dan proberen opvullen met opnieuw een puur materiële kijk op het leven leidt enkel tot een nog groter gevoel van leegte en absurditeit van het bestaan.
..
Door de stap naar ‘verlichting’ te zetten, vindt men een bron van betekenis die deze leegte wél opvult en overwint; en daarmee die vicieuze cirkel doorbreekt.
Men vindt er een ‘hogere zin’ die deze nihilistische wanhoop overstijgt en vervangt door een hogere betekenis.
..
-> hier introduceren we graag een nieuw woord: TRANSFYSICALISTISCH.
Anders dan ‘metafysisch’ (letterlijk: na de natuur -> wat verwijst naar alles wat buiten de direct waarneembare, zintuiglijke werkelijkheid ligt en zich bezighoudt met de diepere aard en het wezen van de realiteit, maar nog steeds de fundamentele principes van de (onze) werkelijkheid onderzoekt) hopen we met ’transfysicalistisch’ een term in het leven te roepen die een meer innerlijke staat weergeeft.
Een innerlijk overstijgende staat.
Een pure, innerlijke staat, verder dan het fysieke, voorbij het fysieke.
Voorbij het ‘zelf’.
Een overstijging van het fysieke zelf.
Een loslaten.. van ALLES!
4. “Transfysicalistische staat van de werkelijkheid”
Dit dan, is de uiteindelijke bestemming.
Met de term ‘transfysicalistisch‘ (letterlijk: verder dan het fysieke) bedoelen we dan een metafysisch niveau van zuiver bewustzijn.
Van zuiver ‘Zijn‘.
In deze staat is de werkelijkheid niet langer gebonden aan het ego en de materiële wereld (fysieke beperkingen) en krijgen we toegang tot een hogere vorm van realiteit die daardoor zelfs voorbij de grenzen van het metafysische gaat.
Naar binnen.
En daarmee naar een staat van verbondenheid.. met alles.
..
Kortom:
De zin betekent dat we door spiritueel inzicht (verlichting) kunnen ontsnappen aan een zinloos en puur materieel bestaan (nihilisme) om een hogere, immateriële laag van de realiteit (transfysicalisme) te ervaren waarin alles wel degelijk betekenis heeft.
..
Een gelukkig en gezond
!2026!
ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXXVI
Dit doet me denken aan De Allegorie van de grot, van Plato.
Oh 🤔😊
Zo hadden we het zelf nog niet gezien.
Wil je daar graag nog over uitweiden?
Zodat we begrijpen wat je juist bedoelt.
Alleszins voelen we ons vereerd om in één adem met zo’n grote denker te worden genoemd 🤭
Heel veel over uitweiden kan ik niet echt (zo filosofisch ben ik nu ook weer niet -;) ),maar ik herkende je tekst wel waarin je – even heel simpel samengevat- uitlegt dat je de wereld ziet/ervaart als 2 delen.
Ik (h) erkende het meteen van tijdens m’n les over Plato. (“Er was de wereld van de mensen, oftewel de waarneembare wereld van alledag. In deze wereld gaat alles voorbij en blijft niets hetzelfde, wat Plato zelf samenvatte met alles wordt, niets is. Dit is de wereld van de zintuigen waar de dimensies ruimte en tijd heersen en waar bijgevolg niets perfect is. In de wereld der abstracties daarentegen heerst een perfecte orde en permanentie, ruimte en tijd bestaan daar niet. Door de onveranderlijkheid is dat de wereld waar de echte werkelijkheid bestaat.
Misschien heb ik het helemaal mis met die vergelijking, maar ik hoop van niet.
Erkenning en vereerd worden is best wel fijn he 😉
Je verduidelijking doet ons geloven dat er een (kleine) misvatting bij jou aanwezig is over ons.
Een die ook bij (de meeste) anderen mensen leeft.
Namelijk de veronderstelling dat wij op dezelfde wijze denken en functioneren als (alle) andere mensen.
Lees: “Bedenkelijk bedenkelijke gedachten” er maar eens op na.
Niet wij zien/ervaren de wereld namelijk als 2 delen, maar (alle) anderen mensen wel.
Net dat [en dat halen we ook aan in “Gras is groen”- dat lineaire, enkelvoudig fysieke, dichotomische.. “wij versus zij” en “wij hebben altijd gelijk” ..denken van mensen] is waar we de mensen met dit tekstje bewust van willen maken, zodat ze zichzelf zouden kunnen overstijgen.
Maar.. en daar gaat het dus om.. dan moeten mensen leren om alle beperkingen, die hun fysieke wezenlijkheid met zich meebrengt, los te laten en te overstijgen.
De manier van denken van mensen, omdat die niet ‘voorbij het fysieke’ van hun eigen wezen kunnen denken, ego inbegrepen, maakt dat wij als soort stagneren in onze evolutie; en dat er op alle vlakken zoveel leed is (in de fysieke wereld).
Plato dan, zoals we het hier begrijpen -en rekening houdend met de tijdsgeest waarin hij leefde, maakt ook een overduidelijke scheiding tussen die twee zogenaamde ‘werkelijkheden’ [de dimensie van het fysische en die van het ‘perfect’ abstracte].
Wat wij echter nog meer bedoelen is dat, als wij onszelf -ons fysieke wezen- weten te overstijgen, dat we dan zullen ‘zien’ (ervaren) dat er maar één dimensie is, één werkelijkheid, één perfecte onperfectie van onperfecte perfectie.. waarin het oneindig betekenisloze, betekenis krijgt.. door het ‘ZIJN’.
Alles is één.. en het is gewoon ‘Zijn!’.
En als wij, mensen dat -collectief- zouden kunnen ervaren, zouden wij als soort onszelf -het fysieke- kunnen overstijgen.
Dan zijn wij, als bewustzijn, tot “wonderen” in staat.
Hoe wonderlijk.. het bewustzijn!
Maar.. wij, mensen, blijven ons vooralsnog angstig, krampachtig aan die (onbewuste) fysieke staat van ons wezen vastklampen.. waardoor wij.. op dit moment.. de biologische (fysieke) blauwdrukken van ons eigen onbewuste wezen niet weten te overstijgen.. en ons eigenlijk feitelijk nog steeds niet anders gedragen dan een bende ‘bavianen’ [en een welgemeende sorry naar alle bavianen voor de vergelijking, want vooralsnog schatten we die hun bewustzijn hoger in dan dat van (de meeste) mensen.]
Mensen, (de meeste), zo merken we constant en overal, hoe (zelf)bewust ze ook zijn (of pretenderen te zijn), en sorry maar het is zo, zijn individueel-collectief, onbewust-fysieke egotrippers.
Daar, gaat het gedicht “Boy, o boy” ook over.
Als kleine kinderen zijn die, individueel-collectief, enkel en alleen maar bezig met de directe bevrediging van hun egoïstische, (onbewuste), fysieke behoeftes.. zonder enige vorm van impulscontrole.
Naar analogie met Plato’s “allegorie van de grot” merken we wel ook dat mensen hun overtuigingen, hoe absurd ook, collectief verdedigen, koste wat het kost. Zelfs al zijn dat schaduwen op de achterkant van een grot en wordt hun dat uitgelegd/getoond.
Eerlijk gezegd heb ik de tekst van Plato (en zijn kijk op de werdeld(en)), nooit goed begrepen.
Ik lees meestal alles nog al letterlijk, wat niet altijd zo goed is. Dus ik lees zaken bij jou over aparte werelden en ook in Plato’s tekst, wat niet wil zeggen dat ík het zo zie/ zag.
Wat ik niet zie, begrijp ik niet, dus ook niet dat er 2 werelden zijn.
Ik ben eerder van (als we het toch filosofisch houden) Ik denk dus ik ben. 1 werleld, 1 ‘ik’, 1 bewutzijn. En dat is idd heel wonderlijk!
En we zouden nu kunnen denken dat als ieder(een) men z’n eigen bewustzijn bezig is, hoe zou dat de wereld kunnen verbeteren, want het lijkt wel egoistisch…nee, het zou de wereld volgens mij ook wel mooier, beter maken
We begrijpen dat je alles dikwijls nogal letterlijk opneemt.
We begrijpen ook waarom.
Dat moet niet altijd even makkelijk voor je zijn.
Met geduld en respect willen we graag nog een poging ondernemen om ons te verduidelijken.
De mens creëert..
-woord, beeld, dans, muziek, …-
De vermogens van onze soort om te creëren is een wonder!
MAAR!!!…..
Als wij geen onderscheidt meer weten te maken tussen wat we zelf gecreëerd hebben en de feitelijke werkelijkheid -het gecreëerde (individueel-collectief) als absolute werkelijkheid gaan beschouwen- dan creëren we, onbewust, op dat moment, zélf twee “werelden”.
Doorheen heel de geschiedenis van de mens hebben wij niets anders gedaan dan zulke imaginaire werelden creëren: folklore, religie, bijgeloof, overtuigingen, ideologieën…
..landsgrenzen, politiek, economie en geld, koninkrijken, macht, autoriteit..
en zijn wij die individueel-collectief als absolute werkelijkheid gaan beschouwen.
Met oorlog, slavernij, ongelijkheid, rasisme, onrechtvaardigheid, vervolging, uitbuiting, genocide.. ..tot gevolg.
Allemaal omwille van illusies!
Allemaal omwille van imaginaire, door onszelf gecreëerde “werkelijkheden” (of ‘werelden’ zo je wil).
Wij, als soort, hebben, doorheen heel de geschiedenis van onze soort, eigenlijk niets anders gedaan dan in onze fantasiewerelden leven.. met desastreuze gevolgen.
In klinische termen noemen ze een individu dat de werkelijkheid niet meer van zijn fantasie kan scheiden ‘schizofreen’; als het een groepje betreft ‘massahysterie’ of ‘een sekte’ of ..
Wat als -groep per groep- ALLE mensen daaronder vallen!?
Wat als geen van ons nog het onderscheid kan maken tussen het gecreëerde en de werkelijkheid?
Want werelddeel tegen werelddeel; Staat tegen staat; Geloof tegen geloof; …
Dat vinden we maar “normaal”.
Het lijkt me dat wij, als mens, daar staan.
Op dat punt, op dat moment.. waar we geen onderscheidt meer weten te maken tussen de werelden die we zelf creëren en gecreëerd hebben; en de feitelijke werkelijkheid dat er maar één wereld is.
En dat, proberen we aan te geven, komt door die fysieke beperking die wij meedragen.
Als wij die zouden loslaten -overstijgen -> Transfysicalisme, dan zouden we onszelf kunnen overstijgen als soort.. en met het wonder van creëren werkelijke wonderen verrichten.
Ik dénk het nu beter te verstaan.
Ff een vraagje: waarom begrijp je (me) met het feit dat ik vaak dingen letterlijk versta? En dat dat niet altijd even makkelijk is? Want dat is wel waar. Ik antwoord (meestal, is zelfs al wat afgeleerd, afgezwakt), heel eerlijk op wat ik hoor/zie. Die eerlijkheid wordt me niet altijd in dank afgenomen, ze kan ook kwetsend overkomen, zeker als het geen eenduidig iets is. Ik zal vaak, als ik iets niet begrijp, zeggen “zeg dan hoe je het bedoelt”,terwijl ik ook vaak onduidelijk lijk te zijn naar anderen toe.
Ik ben blij dat je geduld met me hebt en m’n letterlijkheid met respect behandelt.
Ik hoop wel dat ik je, met m’n antwoorden niet kwets of zo, want dat is echt niet m’n bedoeling, dat weet je wel denk ik.
Even een verduidelijking bij het tekeningetje dat we er snel bij maakten ook:
De sleutel, om de deur tot ons bewustzijn te openen, ligt voorbij de poort van al onze (geloofs)overtuigingen.