27122025

-> Het maakt niet uit. Niks maakt iets uit.

-> “Ik” voldoe aan verwachtingen.

Dát, is wat er omgaat in m’n hoofd.

Hoe moét “ik” zijn?

Hoe moét “ik” me gedragen?

Wat moét “ik” zeggen?

Wat moét “ik” doen.. om aan de verwachtingen te voldoen?

Elke gedacht die “ik” heb, wordt daardoor geïnfiltreerd.

Zit “ik” zo goed?

Sta “ik” zo goed?

Wandel “ik” op deze wijze wel goed?

Adem “ik” wel goed?

Adem “ik” wel stil genoeg.. om niet op te vallen.. ..om niet tot last te zijn.

Controleer “ik” dat mezelf, m’n ademhaling, wel goed genoeg.. om aan de verwachtingen te voldoen!?

Alle! Verwachtingen!

Die van individuen. Die van groepen. Die van gemeenschappen…

Apart en samen.

Samen, en apart.

…

Hoe kan “ik” dat mezelf zó.. klein maken.. onopvallend.. onbeduidend.. verdwijnend..

VERDWIJN!!

..zodat “ik” kan voldoen..

..aan verwachtingen.

Dé.. verwachtingen!

Die van anderen.

…

“Ik” probeer terug te vechten.

“Ik” probeer écht!

Maar die ’templates’..

Die ’templates’ zijn zo zwaar.

Die verwachting.. zó groot.

En “ik” is moe.

“Ik” is zó.. ..verdomd.. ..moe!

Als Sisyphus..

Als..

…

“But why is the rum gone!?”