Over de objectieve feiten van niet gehoord worden en de schaalvergroting van het collectieve membraan.
Begint jouw dag ook vaak in een waas van machteloosheid? In deze tekst ontleden we een fundamenteel aspect van de ICMe-theorie: de wereldwijde ‘koepelvorming’. We onderzoeken waarom het niet gehoord worden geen emotie is, maar een objectieve vaststelling van een systeem dat — van dorpskern tot wereldmacht — enkel nog zichzelf ziet.
-1 minuut leestijd-
Vr03052024 – 09:00u
Waar vandaag weer te beginnen?
Bij de waas?
Het wazige?
Het weer hetzelfde dwazige?
Bij de eenzaamheid..
De hulpeloosheid..
Machteloosheid..
Het automatische, dat elk van dat ‘mij’ van heel dat ‘mezelf’ scheidt.
Van sentiment naar objectieve vaststelling
Het gevoel van niet gehoord te worden.
Niet geholpen te worden.
Een gevoel dat niks met een sentiment te maken heeft, niks met een emotie.
Een gevoel dat een aanvoelen is; een opmerken.
Een vaststelling.. van opeenvolgende objectieve feiten waarin mensen enkel zichzelf horen, enkel zichzelf zien.. binnen de context van hun eigen enkelvoudig egocentrisch perspectief..
Koepelvorming: Van dorpskern tot wereldmacht
En dát, binnen de context van de respectievelijke groep waaraan ze zich spiegelen.. onderwerpen.
ICMe!
Het Individueel Collectief Membraan!
Per groep en koepelvorming.
Van dorp naar stad naar provincie en land.. en van ‘Het Westen’ naar ‘Het Oosten’ en omgekeerd.
ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXXIV