1v8_k_vdkDe Onvolledigheid van de Boom: Wanneer Cultuur de Kern Verstikt
Za16092023 – 06:44u
De ochtend is (relatief) stil.
Mijn gedachten zijn dat niet.
Koffie, sigaretten en een ontwakende darmflora later zet ‘k me neer en open onze dagboeken.
Een terugdenken aan een veel oudere tekst -een vergelijking van mensen en hun cultuur met een boom en de bladeren aan die boom- dringt zich aan ons op.
De vergelijking was correct, dachten we, maar onvolledig.
We zouden moeten ‘niks moeten’, maar willen!
De Vloeibare Wil: Kracht zonder Houder
En die wil lijkt zich voorlopig nog steeds niet te manifesteren als een solide materie.
O neen, niet dat er geen wil, geen wilskracht, aanwezig is.
Sterk integendeel.
Dat, weten we ondertussen nu al wel.
Maar vooralsnog blijft ze sluimerend.
Ergens buiten ons bereik.
Buiten ons eigen geloof en vertrouwen.. in onszelf.
De Padawan-Paradox: Meesterschap in een Vacuüm
Die wilskracht lijkt me zoals ’the force’.
‘k Merk ze.
Voel ze.
Sterk.
En merk dat we er een sterke band mee hebben.
Maar er ontbreekt iets.
Geloof en vertrouwen.
In dat “zelf”.
Om het te kunnen ‘meesteren’.
En een mentor-loze Padawan is geen Padawan.
ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXXIII
Epiloog: De wet van de mentorloze macht
“Wanneer de interne architectuur door trauma is verpulverd, wordt eigen kracht een bedreiging. Het is de wet van de mentorloze macht: de energie is aanwezig, maar de autoriteit om haar aan te wenden is gewist. De Padawan kijkt naar zijn handen en ziet de ‘Force’, maar zonder de spiegeling van een veilige ander blijft de wil vloeibaar en onbereikbaar. Kracht zonder geloof in het ‘Zelf’ is als een storm die woedt in een afgesloten kamer; het is groots, het is echt, maar het verandert niets aan de wereld buiten. didisdna.”
