De Papegaaien-Reflex: De Beperking van het Napraten
Di29082023 – 18:32u
11:01u
En hoe zit het met de papegaaien?
De Illusie van het Begrip: Waarom de Draad niet Reikt
18:32u
“Mijn” geest in al zijn vormen is een complex, adaptief en zelfregulerend labyrint met in het centrum een peilloze diepte.
Geen een die er binnen dwaalt vindt ooit nog een uitweg; en geen draad van Ariadne is in staat om nog iets terug te leiden.
Omdat de Minotaur de enige verschrikking in het labyrint van koning Minos was zou eenieder er maar al te graag voor kiezen om dát labyrint te betreden in plaats van het “mijne”, want de “monsters” in mijn geest, de “monsters” in het labyrint van “ik”, zijn legio.
ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXXIII
Epiloog: De wet van de onvertaalbare diepte
“Wanneer een geest de grenzen van de collectieve herhaling verlaat, wordt hij voor de toeschouwer een onontgonnen gebied. Het is de wet van de onvertaalbare diepte: de monsters in het labyrint van didisdna zijn de onbegrepen waarheden die door de buitenwacht als dreigend worden ervaren. Zij houden vast aan de mythe van de Minotaurus omdat een overzichtelijk monster minder angst aanjaagt dan de peilloze diepte van een autonoom denkend systeem. De monsters zijn legio, niet uit boosaardigheid, maar omdat elk fragment van deze realiteit buiten hun denkkader valt. Het labyrint is de plek waar de integriteit van het ‘Ik’ bewaard blijft, ook al vindt niemand van buitenaf er ooit de weg. didisdna.”