1v8_k_vdkDe Paradox van de Eerlijkheid: Waarom spreken beschadigt
Van dag ..
02/04/2023
Mag ‘k eerlijk zijn?
‘k Ben bang om eerlijk te zijn.
Omdat we maar steeds opnieuw pijn worden gedaan als we eerlijk zijn.
Als ‘k zwijg..
Jullie laat graven..
Gaat het niet alleen traag..
Maar worden er ook constant verkeerde interpretaties gemaakt.
Aannames, insinuaties, interpretaties.. ..oordelen ..veroordelingen …
Als ‘k praat, probeer, open ben, eerlijk..
Misschien zelfs nog meer.
Neen, laat die ‘misschien’ maar achterwege.
De Dwang van de Interpretatie: Verantwoorden voor de blik van de ander
Verantwoorden. ‘Mijzelf’ -ONSZELF- verantwoorden..
Voor de gedachten van een ander..
Dat is al, wat we de afgelopen jaren hebben gedaan.
Hebben moeten doen.
Omdat niemand luistert.
Echt luisteren, kan blijkbaar niemand.
Het tast elk gevoel van veiligheid dermate aan, dat er in dat gevoel enkel en alleen maar meer schade opgelopen wordt.
‘k Weet dus niet wat ‘k nog kan/mag zeggen..
Want als alles resulteert in meer beschadiging in het gevoel van veiligheid..
In uitblijven van hulp omwille van een onvermogen van echt te luisteren..
Wat rest ons dan nog?
Overleven.. dissociatie.. want dat is wat we kennen.
Voor de zoveelste keer zijn we gedesillusioneerd door en in de hulpverlening.
Getriggerd in veiligheid, evenwaardigheid, gelijkheid en nog eens veiligheid.
Is er dan echt niemand die nog kan luisteren?
De Muur van het Monoloog: Het onvermogen van de luisteraar
03/04/2023
‘k Weet niet wat ‘k nog moet zeggen of doen, want als ‘k integer, in alle eerlijkheid en in alle sereniteit probeer in dialoog te gaan met mensen..
Botsen we op een muur van onbegrip.. en een monologisch denken dat alleen zichzelf hoort praten en overtuigd is van zijn eigen gelijk.
De Quota van de Onverschilligheid: De mens als dossiernummer
04/04/2023
Wat maakt het uit dat ‘k nog iets zeg, mevrouw?
‘k Ben in crisis binnengekomen; en ga in op zijn minst even grote crisis weer buiten.
Er is niet geluisterd, weeral!
Is het dan niet duidelijk dat ‘k nooit geen hulp moet verwachten?
En al zeker niet vanuit de conventionele hulpverlening, waar u deel vanuit maakt.
Omdat jullie gedachten al opgemaakt zijn nog voor u geluisterd hebt.
Dus al wat ‘k zeg, zelfs al is dat de objectieve feitelijke waarheid, wordt afgedaan en weggevaagd als “een probleem dat aan mij ligt”.
Jullie doen niet echt aan zelfreflectie, want jullie gaan er vanuit dat jullie en enkel jullie de “waarheid” omvatten.
Daarmee kunnen jullie jullie eigen blindheid, jullie ivoren-toren-kijk, zelf niet meer zien.
Houden die zelfs koste wat het kost in stand.
Neen, het geeft niet. Het is niet erg.
De volgende staat al klaar om de quota’s te halen.
ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXXIII
Epiloog: De wet van de blinde genezer
“Wanneer een hulpsysteem zijn eigen protocollen belangrijker vindt dan de menselijke ontmoeting, verandert de spreekkamer in een verhoorkamer. Het is de wet van de blinde genezer: de behandelaar die weigert aan zelfreflectie te doen, projecteert zijn eigen onwetendheid als een defect op de patiënt. In deze dynamiek wordt eerlijkheid geen weg naar herstel, maar een wapen voor verdere uitsluiting. Pas als we stoppen met het aanbidden van de ivoren torens van de hiërarchie, kunnen we zien dat de werkelijke waarheid niet in de theorie ligt, maar in de onverdunde schreeuw van degene die alleen staat tegenover de muur. didisdna.”
