1v8_k_vdkDe Wet van de Eenzame Waarheid: Waarom zwijgen soms de enige optie is
De dagboekteksten tussen 15/03/2023 en 02/04/2023 zijn te pijnlijk en te persoonlijk om te delen.
Als ‘k lees wat er geschreven is, blijkt weer maar eens dat alle pogingen om geholpen te worden stranden op een onwrikbare muur.
Gebrek aan kennis.. in combinatie met een onwaarschijnlijk waanzinnige arrogante betweterigheid.. zorgt voor een zeer schadelijke toxische cocktail.
“Ik” WeigerT om die cocktail nog te drinken.
Wat me zeer kwalijk genomen wordt.
ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXXIII
Ps: “ik” beweert niet van ook maar iets te weten,
… maar “ik” is wel diep, diep eenzaam.
Epiloog: De wet van de bittere weigering
“Wanneer de genezing schadelijker wordt dan de kwaal, is de enige weg naar herstel het neerleggen van de beker. Er bestaat geen grotere eenzaamheid dan gevangen te zitten tussen een verpletterende innerlijke pijn en een buitenwereld die die pijn probeert te genezen met arrogantie en gebrek aan inzicht. De weigering om nog langer mee te werken aan je eigen hertraumatisering is geen koppigheid; het is de laatste vesting van het zelfrespect. Het is de wet van de bittere weigering: liever diep eenzaam in de eigen waarheid, dan verbonden in de leugen van een ander. didisdna.”
