1v8_k_vdkDe Chemin de Bibémus: Wandelen tussen metershoge barrières
DO02032023/2 – 17:46u
‘k Ben nog naar Aix-en-Provence kunnen reizen.
Daar ben ‘k iets voor 13u toegekomen.
Even het toeristenkantoor raadplegen, zoals steeds hebben die weinig zinnige informatie als het over die grote routepaden gaat; even nog een briefje posten voor de jongens; even nog een klein beetje proviand inslaan en de drinkbussen vullen..
‘k Begon aan die GR653a –ook wel de Via Aurelia genoemd– en al snel was ‘k vanuit dat centrum aan de voet van een bergketen aangekomen.
Via de chemin de Bibémus, die van de voet van die bergketen door een nationaal park helemaal omhoog klom tot op een plateau, kwam ‘k aan op het bergplateau van de Carrières des Bibémus.
Langs heel die chemin de Bibémus was links en rechts alles afgesloten met metershoge draadafspanning om zeker niet af te kunnen wijken van het pad.
De Criminalisering van de Rust: Waarom ‘wildkamperen’ een taboe is
Aangekomen op dat plateau veranderde dat wel maar omdat mensen die ‘k passeerde telkens opnieuw vroegen waar ‘k ging overnachten werd me snel duidelijk dat ‘wildkamperen’ “ten strengste verboden” was.
En ja, als ‘k uiteindelijk een beetje verder dat bergplateau in was kwam ‘k panelen tegen met die UITDRUKKELIJKE! boodschap.
De Illusie van het Grondgebied: De natuur als gijzelaar van de macht
Weet je, ‘k begrijp wel dat er veel meer onnozelaars rondlopen dan goed is voor de planeet.
Eender waar je gaat is dat aan het achtergelaten menselijk afval wel duidelijk.
En ‘k begrijp ook dat de natuur daartegen ergens beschermd moet worden.
Maar als je meerdaagse lange afstand wandelroutes doorheen “je?” grondgebied hebt lopen -zoals overal wel het geval is- zorg dan ook voor vrije bivak-zones op regelmatige afstand langs die paden.
Want de natuur is geen eigendom.
Geen grondgebied van iémand.
Die gedachten zijn niet meer dan illusies.. van grootheidswaan.
En tegen dié grootheidswaan zou de natuur moeten beschermd worden.
Want de natuur, ergo heel de planeet is een gezamenlijke verantwoordelijkheid.
De Paraplu van de Schuld: Oliedollars versus de bivakzone
Maar van bovenaf trekken ze zo graag de paraplu open..
Schuld toewijzend aan ‘wildkamperen’..
Terwijl hun eigen zakken uitpuilen van de gretig meegegraaide oliedollars..
ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXXIII
Epiloog: De wet van de gedeelde grond
“Wanneer een mens de aarde opdeelt in percelen en verbodsborden, verliest hij de verbinding met zijn eigen oorsprong. De natuur is geen grondgebied dat eigendom kan zijn van een individu of een staat; zij is de gezamenlijke long van een soort die vergeten is hoe ze moet ademen zonder toestemming. De criminalisering van de ‘doler’ die een plek zoekt om te rusten, is de ultieme uiting van een maatschappij die bezit boven bestaansrecht plaatst. Terwijl de zakken van de machthebbers uitpuilen van de winst uit de vernietiging van diezelfde natuur, wordt de wandelaar weggezet als een gevaar voor het plateau. Echte bescherming van de planeet begint niet bij draadafsluitingen, maar bij het besef dat wij de natuur zijn, en niet haar eigenaars. didisdna.”
