De Logistieke Muur: Wanneer de buitenwereld de vlucht blokkeert

WO01032023/2 – 22:48u

Vanuit Mazamet kon ‘k met het aangeschafte ticket pas om 18:23u vertrekken.

De aankomst in Montpellier zou pas rond 23:00u zijn.

De aansluiting van Montpellier naar Aix-en-Provence pas de volgende ochtend.

Om 9u.

Het Station van de Slapeloosheid: Montpellier als kille wachtkamer

‘k Hoop dat Montpellier een groot genoeg station zal zijn om daar dan de nacht door te kunnen brengen, ook al zal dat dan weinig slaap inhouden.

De Paradox van de Mobiliteit: De afgeschafte trein naar de warmte

Ondertussen, nu dus onderweg op de trein, kreeg ‘k wel bericht dat de trein van morgen door staking afgeschaft is.

‘k Zal wel zien dan wat ‘k doe.

Misschien zijn die loketten nog open en stellen ze een andere trein voor.

Of misschien kan dat pas morgen, als die loketten toch al gesloten zouden zijn.

Het Faillissement van de Energie: Te moe voor de oplossing

Pfff.. jongens toch, ‘k ben moe.

Anders, tja, geld terug of zo zeker.. maar dan moet ‘k daar voor niks op dat station liggen wachten als daar nu niets van loketten meer open is..

Ach ja, we zien wel.. ben te moe om daar nu nog mee bezig te zijn..


𝒾∂เรᗪ𝔫©️MMXXIII

Epiloog: De wet van de gesloten poort

“Wanneer een mens eindelijk de moed verzamelt om voor zichzelf te kiezen, lijkt de wereld soms terug te slaan met de kille onverschilligheid van een dienstregeling. Een staking is voor de meeste reizigers een irritatie, maar voor een systeem op de rand van de afgrond is het een existentiële blokkade. Het station van Montpellier wordt zo een metafoor voor de eigen toestand: een plek van transitie waar de beweging is gestopt en waar men moet wachten op een teken van een autoriteit die niet luistert. De vermoeidheid die elk rationeel handelen lamlegt, is de laatste verdediging tegen de paniek van het weerloos zijn in een vreemde stad. didisdna.”

Je kan misschien ook genieten van:

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *