1v8_k_vdkDe Onmogelijke Filtering: Wanneer achtergrond altijd voorgrond blijft
VR24022023 – 21:39u
Hey mannen..
‘k Weet niet exact waarom.. maar ‘k ben afgeweken van die ‘Via Campaniensis’.
Net voor Anglure is er van die Sint-Jacobsroute afgeweken en werd er koers gezet naar Romilly-sur-Seine; en daar is de trein genomen.
De gedachte om een andere route te zoeken/volgen, die niet kronkelend parallel langs de drukte van snelwegen, gewestwegen en nationale wegen zou lopen, had al meermaals m’n gedachten “intrusief” gekruist.
Wat voor velen ‘maar’ achtergrond is, is bij ons, door het compleet ontbreken van filtering van prikkels, allemaal voorgrond.
En aangezien er ook geen ‘gewenning’ optreedt -alsof m’n brein elke seconde steeds opnieuw alles ‘herlaadt’- blijven die zaken voor overprikkeling en overbelasting zorgen.
Het Residu van de Bremlaan: De opgestapelde overbelasting
‘k Heb wel de indruk ook, dat omwille van die constante overprikkeling en overbelasting van die maanden in die Bremlaan, dat het nog erger is geworden.
Allé, ‘erger’ is misschien niet de juiste verwoording.
Eerder “gewoon” dat die maanden constante overprikkeling en overbelasting -dag en nacht- nog steeds niet uit ons systeem zijn, denk ‘k.
Waardoor het nu “gewoon” als ‘erger’ wordt ervaren.
Waardoor ook die onrust en die chaos zo enorm blijft.
De Strategische Vlucht: Waarom Vézelay niet volstond
Hoe dan ook, die ‘intrusieve’ gedachten om weg uit de drukte te gaan, meer afgelegen paden op te zoeken, weg uit de drukte van mensen, zette me er toe aan om andere oorden op te zoeken.
Daarbij had ‘k dan voorgesteld om naar Vézelay door te reizen.
Maar om de een of andere reden is er een ticket richting Toulouse gekocht.
Wordt er verondersteld dat Vézelay nog steeds niet de rust zal brengen die nodig is om tot rust te komen? Wordt er gedacht dat meer naar het zuiden die rust wel te vinden zal zijn?
De Cockpit zonder Piloot: Passagier van de eigen systeemkeuzes
‘k Weet het niet.
En nu ‘k hier op de trein zit ben ‘k weer met m’n gedachten ‘alleen’.
Vanuit Toulouse, zo zag ‘k, vertrekt er ook een Sint-Jacobsroute.
Dat is de ‘Via Tolosana’.
Misschien neem ‘k die dan wel richting de Pyreneeën en dan richting Compostela.
Maar ‘k weet het echt niet.
‘k Weet niet wat ze willen en ‘k weet zelf niet wat ‘k moet doen.
Morgenochtend om half 6 ongeveer arriveer ‘k in Toulouse.
ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXXIII
Epiloog: De wet van de constante herloading
“Wanneer het brein weigert om ruis te negeren, wordt de wereld een onophoudelijke aanval op het zenuwstelsel. Voor de getraumatiseerde geest bestaat er geen gewenning; elke auto, elk janken van een machine wordt elke seconde opnieuw als een acute dreiging berekend. De vlucht naar Toulouse is geen impulsieve reis, maar een fysiologische nooduitgang. Als de ‘Via Campaniensis’ teveel lijkt op de hel die men ontvlucht is, neemt het systeem de controle over van de host. Het ticket is het bewijs dat het lichaam een veiligheid zoekt die het verstand nog niet kan benoemen. didisdna.”
