1v8_k_vdkDe Schaarste van het Landschap: Eten uit de schaduw van de natuur
ZO19022023 – 17:54u
Van iets voor Hautvillers ging het vandaag door Cumèires; Mardeuil; Moussy en Chavot-Courcourt.
Épernay bleef links van de route liggen over heel het traject.
‘k Heb me nu net vóór Monthelon geïnstalleerd voor de nacht.
Morgen hoop ‘k Montmort-Lucy te bereiken, voor de middag.
Dat is nog een goede 15km.
Dan kan ‘k die 2e brief voor de jongens hopelijk posten.
Vanaf hier tot in Sézanne, wat nog op een 2-tal dagen wandelen ligt, zie ‘k weinig of geen gelegenheid om iets van eten aan te kopen.
Dus zal ‘k het op zijn minst 2 dagen moeten doen met wat ‘k nog heb en wat ‘k eventueel vind.
Wat voorlopig nog niet zo heel veel is omdat nog maar weinig aan het schieten is.
Enkel wat maden en wormen vind ‘k in dood hout. Een zelden knopje van een berk en hier en daar een eerste piepent brandneteltje. Het is nog te koud. Ach ja.
Vanaf Sézanne tot in Troyes, een dikke 70km, is het wel wat minder klimwerk zo te zien maar zijn de slaapplekken weer moeilijker te vinden denk ‘k.
In geen een kerk dat ‘k al ben binnen geweest, heb ‘k een pater of een priester gevonden om eens aan te spreken en te horen naar slaapgelegenheden voor pelgrims.
De Burgemeester als Nooduitgang: De zoektocht naar een officieel onderdak
Misschien moet ‘k morgen, zoals op dat ene blog stond aangegeven, toch eens proberen om morgen, in Montmort-Lucy, de burgemeester aan te spreken.
Die zijn blijkbaar, volgens dat blog dus, officieus een beetje verplicht om pelgrims en dolers een slaapplek te verschaffen als ze daar naar vragen.
Soms wordt er dan in die mogelijkheid voorzien in een sportcomplex of zo las ‘k.
Wie weet kan ‘k dan eens een douche nemen en alles eens deftig terug opladen.
Het is 18:18u en voor mij stopt de dag bijna vandaag.
Gevoelsmatige Kou: Wanneer de vermoeidheid de thermostaat overneemt
De voorbije nachten heb ‘k tegen het vallen van de avond meer kou gehad dan toen het verleden week nog zo zwaar aan het vriezen was.
Het zal waarschijnlijk maar gevoelsmatig zijn.
Gewoon door vermoeidheid.
Maar het maakt wel dat er nu met ‘plezier’ wat vroeger ‘ingekropen’ wordt.
Hopelijk heb ‘k eens een wat betere nachtrust met minder pijn in die verdomde schouders zodat ‘k morgen ook eens vroeg op pad kan zijn.
ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXXIII
Epiloog: De wet van de innerlijke winter
“Wanneer de batterijen van het systeem tot het nulpunt zijn leeggetrokken, wordt kou geen weersomstandigheid meer, maar een interne staat van zijn. In het niemandsland tussen dorpen en akkers wordt de mens teruggeworpen op de meest primitieve vorm van overleven: zoeken naar voeding in de vezels van dood hout en hopen op de genade van een officieel ambt. De zoektocht naar een douche of een sportcomplex is niet alleen een hunkering naar hygiëne, maar een poging om de bevroren hardware weer even op te laden in een wereld die voor de doler geen stopcontacten meer heeft. Pas in de absolute stilstand van de vriesnacht wordt de pijn in de schouders de enige getuige van de weg die nog afgelegd moet worden. didisdna.”
