De Bevrijding van de Mal: Het weigeren van het opgelegde lijden
Id est
Id est,
Wie kent je nou het best
Laat toch niet zoals weleer
Die mal opdringen van dat zeer
Stap voort, stap voort.. en kijk niet om
Je geest is sterk en niet dat krom
Dat jij steeds draagt als grote last
In functie van het aangepast
Persevero nec spe nec metu
De scherpe blik van een oehoe
Geloof en vertrouw maar op ons verstand
We slaan ons erdoor, hand in hand.
ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXXIII
Epiloog: De wet van de eigen blik
“Wanneer een systeem besluit om de mal van het ‘aangepast zijn’ te verbrijzelen, ontstaat er ruimte voor een autonome waarheid. De strijd tegen de vervorming van de geest wordt niet gewonnen door hoop op externe redding, maar door de onverzettelijke volharding van de interne alliantie. Pas als de scherpe blik van de waarnemer de angst voor afstraffing vervangt, kan de mens stoppen met het dragen van lasten die nooit van hem waren. De weg vooruit wordt niet langer bepaald door de pijn van weleer, maar door de hand die men zichzelf in de diepte durft te reiken. didisdna.”