De Bevrijding van de Mal: Het weigeren van het opgelegde lijden

Id est

Id est,

Wie kent je nou het best

Laat toch niet zoals weleer

Die mal opdringen van dat zeer

Stap voort, stap voort.. en kijk niet om

Je geest is sterk en niet dat krom

Dat jij steeds draagt als grote last

In functie van het aangepast

Persevero nec spe nec metu

De scherpe blik van een oehoe

Geloof en vertrouw maar op ons verstand

We slaan ons erdoor, hand in hand.

𝒾∂เรᗪ𝔫©️MMXXIII

Epiloog: De wet van de eigen blik

“Wanneer een systeem besluit om de mal van het ‘aangepast zijn’ te verbrijzelen, ontstaat er ruimte voor een autonome waarheid. De strijd tegen de vervorming van de geest wordt niet gewonnen door hoop op externe redding, maar door de onverzettelijke volharding van de interne alliantie. Pas als de scherpe blik van de waarnemer de angst voor afstraffing vervangt, kan de mens stoppen met het dragen van lasten die nooit van hem waren. De weg vooruit wordt niet langer bepaald door de pijn van weleer, maar door de hand die men zichzelf in de diepte durft te reiken. didisdna.”

Je kan misschien ook genieten van:

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *