1v8_k_vdkDe invasie van het geluid: De vernietiging van de gedachte
DO12012023 – 20:34u
‘k Probeer na te denken maar de onophoudelijke stroom wagens raast door m’n brein.
Van oor naar oor verplettert het elke gedachte.
Zelfs simpele rudimentaire zaken worden verscheurd in: “GA WEG!”
Hoe deel ‘k m’n dag in? Wat moet ‘k nog doen?
Omdat ‘k de kinderen niet wil opzadelen met iets van dat appartement probeer ‘k dat nog af te handelen, maar eigenlijk is elke dag hier een dag te veel.
Materiële destructie als prijs voor overleving
Het is langs een kant pijnlijk om alles weg te moeten doen op deze manier, enkel maar om nog te kunnen overleven.
Ook al doen we er andere, jonge mensen, dan een plezier mee.
Anderzijds, niet minder pijnlijk, bewijst het nog maar eens …
De definitieve blokkade: Wanneer de machinekamer de deur sluit
Jongens toch!!! ‘k Weet zelfs niet meer wat ‘k nog wou zeggen en schrijven!
Het lukt gewoon niet meer van nog te denken.
“Ik” moet hier weg. ASAP!!
Haha.. misschien is het voorbestemd dat ze ‘Peppermint’ spelen..
M’n brein weigert simpelweg diens.
ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXXIII
De wet van de auditieve invasie
“Wanneer de buitenwereld door de muren van de schedel breekt, rest er geen ruimte meer voor een ‘ik’. Geluid is niet langer een achtergrond, maar een fysieke kracht die de architectuur van het denken sloopt. Als elke gedachte wordt verscheurd door de dwingende schreeuw om weg te gaan, is het appartement geen thuis meer, maar een vijandig ecosysteem. De stilte ligt niet in het stoppen van de wagens, maar in de beweging naar buiten. didisdna.”
