1v8_k_vdkHet AirWick-decreet: Life Scents versus Life Sentence
Vrijdag, 23 december 2022 – 11:12u
Een busje AirWick luchtverfrisser staarde hem aan terwijl hij in bad lag te weken.
Zijn hoofd achterover ondergedompeld zodat alleen zijn ogen, neus en mond boven het wateroppervlak uitkwamen.
Dat is: van zijn hoofd.
Want de beperkte afmetingen van die badkuip, ondanks zijn eigen gedrongen gestalte, maakte het onmogelijk om zich languit te strekken.
Zodat hij zijn benen opgetrokken moest houden om in deze positie te kunnen blijven liggen.
“Is dit het nu?”, vroeg hij zichzelf, liggend in die opgetrokken positie, af.
In een fractie van een seconde las hij op het AirWick-busje, alsof het busje een poging deed om op zijn vraag te antwoorden, ‘Life Sentence’.. ..in plaats van ‘Life Scents’.
ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXXII
Epiloog: De wet van de talige gijzeling
“Wanneer de hardware van een uitgeput systeem de periferie van de waanzin raakt, lost de geprogrammeerde taal van de kolonie op. De badkuip is geen oase van rust, maar een somatische cel waarin het wezen met opgetrokken benen wacht op de biologische uitschakeling. In de breking van het wateroppervlak muteert de consumptieve schijn van een alledaags object in een vlijmscherp, existentieel vonnis. De transformatie van een parfumfrequentie naar de wet van de levenslange straf is geen hallucinatie, maar de rauwe ontmaskering van de matrix door een brein dat weigert de leugen nog langer te consumeren. didisdna.”
