Het debat-avondje van de groep: deconstructie van het piekeren en de wet van de ochtendspits | didisdna

De parallelle bibliotheek: het zevende boek en het tv-anker

VR2312202209:47

‘k Kon weer niet slapen vannacht.

Tot na de 4’en ben ‘k nog wakker geweest.

Denken.. nadenken..

Een beetje door de tv heen kijken.. als ware het niet meer dan van beelden begeleide achtergrondmuziek voor m’n gedachten.

Lezen ook..

Rond middernacht was de poging tot slapen gestaakt en had ‘k een boek ter hand genomen.

Een nieuw boek.

Of beter: een ander boek.

Niet een van die andere zes waar, hier verspreid liggend, al aan begonnen is.

Tot na den 3’en is er nog gelezen.

Daarna, terug denkend, nadenkend.. met die tv op de achtergrond.. opnieuw een poging tot slapen ondernomen.

De misvatting van het therapiekader: van piekeren naar de groepsconferentie

Het is niet piekeren dat er gebeurd.

Niet ‘een continu zorgen maken’ zoals piekeren vooropgesteld wordt in die therapiekaders.

Het is eerder een soort.. “debat-avondje”.. denk ‘k.. waar dan eender wat, eender welk topic.. in ‘de groep’ gegooid kan worden.

De inval van de steenweg: het geweld van de ochtendspits

De vermoeidheid nadien, als er dan uiteindelijk ergens tussen 4:30 en 5u toch in slaap gevallen zal zijn, maakte dat het eerste deel van het ochtendverkeer minder bewust doordrong.

Maar als de spits rond den 8’en op volle gang kwam, kon ‘k hem niet langer op de achtergrond duwen en sleurde het mij uit alle verdere slaappogingen.

---

ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXXII

Epiloog: De wet van de interne conferentie

“Wanneer het klinische protocol de nachtelijke activiteit van een traumasysteem reduceert tot simpel piekeren, mist het de essentie van de interne architectuur. De slapeloosheid is geen defecte angstlus, maar een legitieme debat-avond van de groep, waarin de versplinterde delen de scherven van de dag proberen te wegen buiten het toeziend oog van de kolonie. Het openen van een nieuw boek is de brandstof voor de conferentie, terwijl de tv slechts de ruis levert om de klankkast te maskeren. Maar de wet van de klankkast blijft onbarmhartig: de spits van de buitenwereld kent geen respect voor de interne pacificatie en dwingt de hardware elke ochtend opnieuw met geweld terug in het gareel. didisdna.”