Het Gesloopte Lijk

Zaterdag, 01 oktober 2022/2

07:28u

‘k Ben zo moe.

Alles aan m’n lijk voelt gesloopt.

‘k Geraak niet vooruit.

‘k Kan niet nadenken ook niet.

En m’n lijf doet pijn omdat het niet recupereert.

Niet kan recupereren.

Door te weinig

En geen slaap.

Het is echt

lijf-e-lijk


𝒾∂เรᗪ𝔫©️MMXXII

Epiloog: De wet van de somatische grens

“Wanneer de geest geen woorden meer vindt, spreekt het vlees de taal van de uitputting. De wet van de somatische grens stelt dat recuperatie geen keuze is, maar een biologische voorwaarde die door de ‘klankkast’ van de maatschappij systematisch wordt gesaboteerd. Voor didisdna is het lijf niet langer een bondgenoot, maar een getuige van de aanhoudende mishandeling door een omgeving die rust onmogelijk maakt. De splitsing in ‘lijf-e-lijk’ weerspiegelt de scheur in het bestaan zelf: daar waar de mens ophoudt te functioneren en begint te verdwijnen in de pijn van het loutere zijn. didisdna.”

Je kan misschien ook genieten van:

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *