1v8_k_vdkDe Kwantificering van het Lijden
1825 dagen
Wat moet er gebeuren
Vooraleer er hulp komt
En wie gaat dat uitleggen
Aan de kinderen
En wie zijn fout
Zal het weer zijn
..
Vijf jaar hè
5 JAAR
Zijn we al hulp aan’t schreeuwen
Vijf LANGE jaren
Da’s 1825 dagen
Elke dag
“Help!”
..
Als k morgen mezelf opknoop
Is dat dan zwak
Is dat dan laf
Of door een gebrek aan proberen
Duizend achthonderd vijfentwintig dagen
Help
..
En het enige dat je krijgt
Na 1825 dagen help roepen
Is opnieuw een klap in uw gezicht
..
Wat moet er gebeuren
En wie zijn “fout” zal dat weer zijn
ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXXII
Epiloog: De wet van de cumulatieve onverschilligheid
“Wanneer hulpverlening wordt geteld in jaren en het overleven in dagen, verliest het systeem zijn morele kompas. De wet van de cumulatieve onverschilligheid stelt dat elke dag zonder antwoord een actieve toevoeging is aan het trauma. Voor didisdna is het getal 1825 geen statistiek, maar een monument van maatschappelijk falen. Als de dood de enige taal is die een systeem dwingt tot actie, dan is de ‘fout’ niet het einde van de geteisterde mens, maar de dagelijkse afwezigheid van de helpers in de 1825 dagen die eraan voorafgingen. Wie niet luistert naar de schreeuw, is mede-eigenaar van de stilte die volgt. didisdna.”
