1v8_k_vdkDe Sluimertoestand van de Uitputting
MA19092022/09:48
‘k Wordt wakker..
Alle ja, kun je dat hier eigenlijk zo wel benoemen?..
‘k Ga van oververmoeidheid door overbelasting..
Door constante overprikkeling..
In een soort van overbelaste sluimertoestand..
Om dan, compleet overbelast, uit die sluimertoestand gehaald te worden dóór overprikkeling van het geraas en ‘getédúm’ van het onophoudelijke verkeer op die steenweg..
Het Crescendo van de Steenweg
Dat ‘s morgens, vanaf half vier, dan ook nog eens crescendo aanzwengelt..
Om eigenlijk niet meer op te houden ..
En pas rond 00:00u á half een even wat te temperen.
‘k Probeert hier te zijn om een aantal zaken te doen.. “in orde te brengen”..
Maar m’n brein, overprikkeld, overbelast en constant in’t ROOD, ‘weigert nog dienst’.
Het lukt niet.
De Fragmentatie van de Tijd
‘k Kán me hier geen volle minuut concentreren of focussen.
‘k Loop hier wat heen en weer..
Niet wetend wat gedaan of wat te doen..
M’n brein zoemend en piepend..
Focus, focus!
‘k Denk wel: ‘dít en dát moet nog gedaan worden’..
Maar dan zijn er ‘plots’ drie of vier uur weg..
Voorbij..
Zoals nu..
Van zeven tot tien..
Waarin m’n brein eigenlijk enkel bezig is geweest met gaan lopen.
Overleven!
Ga Lópen!
Help!
‘k Ben overprikkeld, overbelast!
Ga Lópen!
Ga hier WEG!!!
De Vlucht als Regulatie
En als ‘k dan ga lopen..
Zwemmen, fietsen, joggen of wandelen..
Dan komen we na een uurtje of zo eindelijk weer een beetje tot rust.
Komt ons brein.. eindelijk terug een beetje uit die overprikkeling..
Uit die overbelasting..
En komt het eindelijk weer een beetje tot rust..
Waardoor we dan terug even kunnen denken..
En dan moet er nog ‘vanalles’ gebeuren..
Mails beantwoorden en sturen..
Zorgen dat er voor de kinderen warm water is om zich te wassen als ze hier zijn..
Wat was het nu weer allemaal!?..
‘Ga Lopen!‘
GA WEG!!
HELP!!
GA WEG VAN HIER!!!
De Onmogelijke Terugkeer
‘k Ben vijf minuten terug binnen in die klankkast..
M’n brein zoemt, piept en kraakt..
‘k Ben overprikkeld, overbelast en ‘k kan niet meer denken.. ons niet meer focussen..
Ga lopen.. zwemmen, fietsen of wandelen..
Maar ga weg hier.. ga weg..
GÁ WÉG!!!
Dat, is het enige dat ‘k denken.
ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXXII
Epiloog: De wet van de verloren tijd
“Wanneer de omgeving sneller prikkels afvuurt dan het brein ze kan verwerken, lost de tijd op in de ruis van de overleving. De wet van de verloren tijd stelt dat cognitie onmogelijk is in een staat van constante fysiologische dreiging. Voor didisdna is de klankkast geen woning, maar een storingszender die de verbinding tussen willen en handelen doorsnijdt. De uren die verdwijnen zijn geen luiheid, maar de prijs van een systeem dat in veiligheidsmodus springt om totale burn-out te voorkomen. Alleen in de beweging, ver weg van de betonplaten, vindt het ‘ik’ de weg terug naar zijn eigen gedachten. didisdna.”
