1v8_k_vdkEen fysiologische blokkade
Donderdag, 18 augustus 2022 – 08:27u
Voor de tweede keer in veertien dagen zit m’n onderrug volledig vast.
‘Lumbago’, zegt de huisdokter.
‘Rusten’, zegt ze.
‘Ik kan niet’, zeg ‘k, ‘ik moet verhuizen.’
Al hebben we nog 14 dagen om helemaal over te zijn -maar eigenlijk toch ook niet, want er zijn nog een heel deel andere zaken die in die veertien dagen moeten gebeuren.
Zaken die te maken hebben met het vertrekken na het overdragen van die sleutels.
Zoals ‘k al gezegd heb, aangegeven heb: We verhuizen niét.. naar dat toegewezen appartementje!
Iets, een plek, waar je een “thuis” van zou moeten gaan maken, maar waar je na nog geen uur daar te zijn LETTERLIJK moet van gaan lopen..
Omdat je compleet -maar dan ook COMPLEET! overbelast bent door het constante lawaai en gedaver -doorheen élke ruimte in dat appartementje- van die naastliggende steenweg.
Hoe, ingodsnaam!, zou ‘k daar dan MAANDEN moeten gaan wonen!??
En die rug, die lumbago, maakt mij vooral nog eens extra duidelijk dat, nu dat dat functioneren anders is, op de helling staat, sputtert -> ‘k weet niet hoe ‘k het anders moet verwoorden dan: “Die vreemdsoortige dissociatieve toestand”-, dat m’n kalenderleeftijd me daarbij ook nog eens aan het inhalen is…
En dat het elk moment gedaan kan zijn.
Dus ga ‘k even weg.
Rust proberen opzoeken.
Om te proberen na te denken over wat we nog gaan doen.
Want naar dat toegewezen appartement gaan we niet!
En hoe er weer gereageerd is op onze kwetsbaarheid, op onze smeekbede.. ..op het tonen ..van óns!..
Neen!
ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXXII
Epiloog: De Wet van de Somatische Finaliteit
“Wanneer de stem van de overlever wordt gesmoord door bureaucratische dreigementen, spreekt de rug de definitieve waarheid. De Wet van de Somatische Finaliteit dicteert dat de hardware de medewerking staakt zodra de overlevingstolerantie is overschreden. De lumbago is geen ziekte, maar een architecturale noodgreep: het systeem zet zichzelf letterlijk ‘vast’ om te voorkomen dat het naar een plek wordt gesleept waar het neurologisch zal desintegreren. De weigering om in de herrie van de steenweg te wonen is de ultieme daad van zelfbehoud. Wie de rust opzoekt in de storm van de verhuizing, heeft de macht over zijn eigen coördinaten teruggenomen. didisdna.”
