De dakloosheid van de eigen kop
Dinsdag, 9 augustus 2022 – 08:37u
Hoe leg ‘k de laatste maanden uit?
De stress, de vermoeidheid.. en die vreemde dissociatieve staat waarin wordt verkeerd.
Vreemd -zéér vreemd, omdat het een ander soort ‘staat’ is.
Niet eigen; of niet gekend; of van een andere grootorde of zoiets..
Of in een andere dimensie.. een nieuwe dimensie van weg.. anders weg..
Die verplichte verhuis zal er zeker iets mee te maken hebben.. deels..
Zoals al gezegd: Niet dat ‘k een “thuis” moet verlaten. ‘k Heb geen “thuis”. ‘k Heb nog nooit een échte thuis gehad.
Zelfs niet in m’n eigen kop.
Maar als’t moment al zeer ongelegen kwam.. dan in’t kwadraat de hoe en het naar waar.
ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXXII
Epiloog: De Wet van de Nieuwe Dimensie
“Wanneer de buitenwereld een systeem dwingt tot beweging terwijl de interne fundering nog in puin ligt, opent zich een nieuwe dimensie van dissociatie. De Wet van de Nieuwe Dimensie dicteert dat het gevoel van ‘weg zijn’ een andere kwaliteit aanneemt wanneer de laatste illusie van een fysieke plek wegvalt. Een ’thuis’ is meer dan een dak; het is de toestemming om te mogen verblijven in de eigen kern. Wie nooit een thuis heeft gehad in zijn eigen geest, ervaart een verhuizing niet als een verandering van adres, maar als een bevestiging van zijn existentiële ballingschap. De vrijheid begint pas daar waar de navigator besluit zijn eigen anker te zijn, ongeacht de coördinaten. didisdna.”