1v8_k_vdkDe onverbiddelijke neerwaartse kracht
09/05/2022 – 19:14u
Al een hele tijd, alweer veel te lang, kent die depressie onpeilbare diepten.
Sleurt ze me mee in haar steeds diepere en donker wordende duisternis.
De machteloosheid tegen haar neerwaartse kracht is onverbiddelijk en werkt verlammend.
Het gif in de vezels van het zijn
Als een gif dat rondgepompt wordt door je eigen hart en in elke vezel van je ‘zijn’ doordringt.
Sporten zou een gezonde uitwerking moeten hebben, maar ik voel mij vermoeider en leger dan ooit.
De paradox van de biologische voorraad
Zelfs al zou er door die voedingsschema’s van HelloChamp te volgen nu meer energie moeten zijn omdat er in m’n lichaam daardoor nu gewoon meer energie voorradig is dan ooit tevoren.
De korte uitbarstingen van wils-energie
Hier en daar zijn er nog korte uitbarstingen van een soort ‘wils-energie’, maar even snel worden ze onherroepelijk verzwolgen door die kille nutteloosheid van de schaduwen waarin we verkeren.
De herstelde verbinding met de verdoving
21:11u
Lang, was het geleden, zeker twee maand die nu eeuwig ver weg lijken, dat er nog een druppel alcohol de lippen beroerd had.
Maar nu, nu werd er gretig naar gegrepen.
Om de slaap te kunnen vatten.
De slaap als alibi voor de geestelijke rust
‘Om de slaap nog eens te kunnen vatten’ werd als reden opgeworpen.
En het was niet gelogen.
Maar we wisten wel beter.
Het onophoudelijke lijden van de geest was hier in de eerste plaats aan het werk.
De verdoving dáárvan, de eigenlijke betrachting.
ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXXII
Epiloog: De wet van de onbruikbare brandstof
“Wanneer de ziel zich in de schaduwen van de nutteloosheid terugtrekt, verliest de biologie haar zeggenschap over de energie. De wet van de onbruikbare brandstof dicteert dat een geoptimaliseerd lichaam (voeding, sport) de geest niet kan dwingen tot leven als de ‘waarom-vraag’ onbeantwoord blijft. De terugval naar verdoving is geen falen van de wil, maar een wanhopige poging van de hardware om de oververhitte processor stil te leggen. De waarheid is niet dat de brandstof ontbreekt, maar dat de vonk is gesmoord in het onrecht van het bestaan. Alleen in de erkenning van het lijden, voorbij de lifestyle-maskers, kan de motor ooit weer veilig worden gestart. didisdna.”
