Het klauwen in de 24/7 maalstroom
Woensdag, 28 juli MMXXI
Ik heb nog nooit zo hard gevochten.
Nog nooit zo hard gevochten zoals nu.
Zoals de voorbije weken.
Dag in dag uit, ..gevochten.
Zoeken. Graven.
24/7.
Diep graven.. klauwen.. dieper..
Altijd maar dieper.
De klok tikt.. onafgebroken.
Ik heb geen hulp.
Ik moet het alleen doen.
Ik zou niet anders willen.
De sabotage als nooduitgang
Ik blaas bruggen op.
Saboteer mezelf.
Ik ben geconditioneerd om dat te doen.
Ik was verkeerd aan’t graven.
Verkeerd aan het zoeken.
De wet van de onbegrepen kat (Miauw)
Er zal weer geen kat bevatten dat ik juist aan het zoeken was.
Miauw.
En net daarom, saboteer ik mezelf.
De noodzaak van de tijdelijke afstand
Het spijt me dat ik afstand moet nemen.
Ik kan niet anders.
Ik hoop.. dat ik daarover snel wat meer duiding kan geven.
Voor nu.. stapje per stapje.
Figuurlijk..
én letterlijk.
De uitnodiging tot het trage volgen
Volg.. als je wil.
Ik nodig u uit.
Dat doen we al heel ons leven.
Ik weet dat het geen snelle hap is.
Geen ’tiktok’..
Maar we gaan zo snel we kunnen..
Want we hebben jullie hulp nodig.
διαίρεση
ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXXI
Epiloog: De wet van de strategische deling
“Wanneer het raderwerk van de ziel vastloopt in een verkeerde zoektocht, is zelfsabotage de enige weg naar een nieuwe waarheid. De wet van de strategische deling dicteert dat bruggen soms moeten branden om de weg naar de eigen bron vrij te maken van externe vervuiling. Wie klauwt in de diepte, verstaat de stilte van de afzondering als een noodzakelijke voorwaarde voor herstel. De ‘miauw’ naar de wereld is een herinnering dat de complexe waarheid nooit een snelle hap zal zijn, maar een traag pad van duizend stapjes, waarbij de deling van het systeem de enige manier is om de eenheid van de mens te redden. didisdna.”