1v8_k_vdkDe Wikipedia-geest: Informatie als oneindig netwerk
-D/agonaal – /ezen-
Dinsdag, 6 april 2021
13:28u
Ik denk, dat het een jaar of drie geleden moet zijn geweest.
Dan, denk ik, is er voor het eerst écht met de term ‘diagonaal lezen‘ in contact is gekomen.
Neenee, niet dat die term daarvoor nog nooit was gehoord, maar er was nooit echt bij stil blijven staan. Of beter: de term hád ons nooit dóén stilstaan.
Hij werd een beetje opgevat zoals selectief lezen. En vooral ook een beetje teveel zoals wij selectief lezen opvatten, vrees ik.
Daardoor, was er, ergens, vanuit gegaan, dat diagonaal lezen, net zoals óns selectief lezen, een beginpunt was.
Niet een eindpunt.
Maar…
Diagonaal lezen is een eindpunt!
Dat is ons de voorbije drie jaar wel heel duidelijk geworden.
En dat had ik voorheen nooit echt begrepen.
Selectief lezen als beginpunt
Vroeger..
Vroeger.., nog niet zo lang geleden, werd aangeleerd om selectief te lezen.
Dat selectief lezen was een manier om bijvoorbeeld de krant snel door te nemen.
Snel de koppen lezen en een selectie maken van onderwerpen om er meer over te lezen.
Zelf, hebben we dat nooit goed gekund, selectief lezen.
Toch niet in de zin van een beperkte selectie maken en enkel daar over lezen. (Het scala aan interesses is daarvoor te breed denk ik).
Maar ook in de zin van ons enkel bij het geselecteerde houden hebben we nooit goed gekund.
Ik denk dat hoe wij selectief lezen, een heel klein beetje te vergelijken is met hoe wij in wikipedia werken: je hebt een onderwerp en in dat onderwerp zitten linken. Die linken linken dan weer naar andere linken enz…
En in mijn brein .. .. is elk woord, elke zin, elke zinsconstructie, elke context.. elke geur, kleur en beeld een uit te pluizen link. En elke link wórdt uitgepluisd. Vroeg of laat.
Dus, om niet ‘nooit’ te zeggen…, wij zijn zelden selectief lezend “uitgelinked“. En niet enkel op wikipedia 😅
Dat “uitlinken“, om het zo te zeggen, werd dus te veel opgevat als dat dat datgene was wat ook anderen bedoelden met dat ‘diagonaal lezen’.
Te veel dus als het snel overlopen van een tekst, gesprek, onderwerp of wat dan ook om al in grote lijnen mee te hebben waar het over gaat, om er daarna dieper op in te gaan. Als een soort lezen dat door tijdsgebrek wordt toegepast maar waar later nog op teruggekomen wordt. (en zoals wij dat doen wel te verstaan).
De shock van de oppervlakkigheid
Maar wat er nu begrepen is, is dat er dus een hemelsbreed verschil bestaat tussen datgene wat wij onder dat selectief lezen verstaan (en we dus ook onder ‘diagonaal lezen’ verstonden), en wat er met ‘diagonaal lezen’ werkelijk bedoeld wordt.
Dat is: dat we nu begrijpen dat het niet enkel het snel even overlopen van een item is om de grote lijnen al mee te hebben. En dat daar ook niet mee bedoeld wordt dat er later op teruggekeerd wordt om er dieper op in te gaan.
Neen.
Diagonaal lezen als een beschaafde ‘Fuck You’
Diagonaal lezen is eigenlijk niets anders dan: ‘Fuck you!’
Meer niet.
‘Diagonaal lezen‘ blijkt niet meer of niet minder te zijn dan een ‘beschaafdere‘ versie om uit te drukken dat iets je geen reet kan schelen.
Eigenlijk wil daarmee bedoeld worden dat niets écht gelezen is, en vooral ook, dat het totaal niet het plan is om dat nog te doen.
Dat was wel een beetje een ‘shocker‘ voor ons mag ik wel zeggen.
En niet enkel omdat we in eerste instantie niet door hadden dat dát wordt bedoeld.
Nee… , wat ons nog het meest shockeerde was dat mensen zich met het gebruik van de term ‘diagonaal lezen‘, ook nog eens een bepaalde expertise aanmeten over een desbetreffend onderwerp.
En samenvloeiend met die “expertise“.. ook nog eens een heel uitgesproken mening over het ‘topic‘.
Slik.
Dat is voor ons onbegrijpelijk.
Niet enkel gewoon omdat dat voor ons moeilijk te begrijpen ís omdat wij dat niet kunnen, zoals bovenstaand uitgelegd, maar vooral ook omdat zélfs als wij iets gelezen hebben, écht gelezen hebben, alles gelezen hebben .. wij ons nog te dom vinden om daar een mening over te hebben. Laat staan ons expert te wanen.
Toch zijn we daar wel degelijk pijnlijk mee geconfronteerd geweest de voorbije drie jaar. Omdat dat ‘diagonaal lezen‘ óns betrof.
Begrijp het niet verkeerd he, iedereen mag van mij ‘fuck you’ zeggen.
Dat is: iedereen mag kiezen om iets al dan niet te willen lezen.
Maar om je ergens expert over uit te roepen… en daar dan ook nog eens een mening over te spuiten… terwijl je eigenlijk totaal niet weet waar het over gaat…
Over ons…
Sterk.
En eigenlijk is het dat laatste, waarom er besloten werd om deze tekst te maken.
We worden te veel geconfronteerd met dat diagonaal lezen. Met wat we nu dus begrijpen dat anderen daar mee bedoelen. En met de uitbreiding van die term naar het luisteren.
De pijn van de diagonaal getrokken conclusies
Mensen lezen niet wat we schrijven. Mensen luisteren niet naar wat we zeggen. Maar toch is iedereen blijkbaar expert. Geloven ze conclusies over ons te kunnen trekken uit wat ze ‘diagonaal lezen’ (of horen).
En dat doet ons pijn.
De confrontatie daarmee heeft ons de laatste drie jaar enorm aan het denken gezet. We zijn beginnen uitzoeken waarom dat dat wordt gedaan. Maar vooral ook waarom ons dat zo raakt.
We gaan niet uitweiden over het eerste. Al hebben we daar nu wel een beeld van gekregen..
Het tweede, waarom ons dat zo raakt, ligt verankerd in onze trauma’s. In hoe mensen ons altijd behandeld hebben. En wij ons daardoor láten behandelen hebben. In zaken die we moeten ontberen hebben.. terwijl ze eigenlijk vanzelfsprekend zouden moeten zijn.. etc…
Dus..
Voor diegenen die tot hier gelézen hebben: dank je!
Dat is het beginpunt..
Voor diegene die diagonaal hebben gelezen: Er wordt nu begrepen wat er met jullie ‘diagonaal lezen’ wordt bedoeld. En dat is ook ok.
Maar we gaan proberen om jullie ons daar niet langer pijn mee te laten doen.
~ ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXXI~
Epiloog: De wet van de verticale diepte
“Wanneer de wereld verkiest om diagonaal over de scherven van een ander te glijden, verliest zij het recht om de diepte van de wond te beoordelen. De wet van de verticale diepte dicteert dat waarachtigheid niet gevonden wordt in de snelheid van de blik, maar in de bereidheid om elke link tot op de bodem uit te pluizen. Wie oordeelt zonder te lezen, spreekt slechts tegen zijn eigen spiegelbeeld. Het besluit om niet langer pijn te laten doen door wie weigert te luisteren, is de ultieme grensstelling van het ‘ik’. We schrijven niet voor de snelle passant, maar voor de getuige die durft stil te staan. didisdna.”
Diagonaal lezen
Misschien is het ook niet altijd bewust diagonaal lezen maar ook een niet verstaan van terwijl mensen het persé wel willen verstaan of denken het te verstaan. Weet niet of het altijd een fuck you is, al zal het dikwijls wel zo zijn 😘
Altijd…
Nee, het is nooit altijd.
Dat beseffen we wel. Ergens 😉
En fuck you!, is niet Fuck Yóú! maar een algemene ‘state of mind’ die wordt aangekaart.
Een ‘state of mind’ die heden ten dage als “state of mind” niet aanzet tot denken, tot reflectie… maar als ‘fuck you’ blijkbaar wel 😱. (ook al werkt het mogelijk (voor sommigen) enkel als rode lap op een stier 😅)
I know, I know, our mind is complex.. en dat maakt het voor anderen ook nog eens extra moeilijk te bevatten. Maar = gebruiken wij enkel als er een bewerking tussen gekénde variabelen mogelijk is.
En dan nog.
Soit,
Wij moeten, en zijn, aan het leren dat wij niet denken, zien, voelen… zoals de meeste mensen.
Of beter: Wij zijn stilaan aan het leren en aan het begrijpen dat de meeste mensen niet! denken, zien, voelen.. zoals WIJ!
En dat dat mag, en dat dat ok is..
En dat houdt in dat dat ok is.
We ervaren dat wel nog steeds als uitermate pijnlijk.. dat wel, maar dat is ook ok.
Maar we gaan proberen om ons niet nóg méér pijn te laten doen.
Niet meer.
En dat is een begin…
Dat is ok.
😘