1v8_k_vdkDeze 2-delige Haiku is een systeem-waarschuwing in twee bedrijven. De eerste haiku registreert de mechanica van het systemisch onrecht: hulpkreten die als doffe echo’s terugkaatsen en een sneeuwbal van onverwerkt leed vormen die de structuur doet kraken. De tweede haiku beschrijft de dissociatieve noodrem: om een fatale emotionele lawine te voorkomen, wordt de ‘hitte’ van de emotie geneutraliseerd. De verbinding smelt weg als sneeuw voor de zon, maar de prijs is hoog: de innerlijke wereld blijft achter als een bevroren, ontkoppeld landschap. Het is de overleving door totale emotionele nulpunt-bevriezing.
Van de Sneeuwbal naar de Lawine
Sneeuwbaleffecten
In doffe echo’s verstopt
Kraken wanhopig
De Smeltende Verbinding en het Bevroren Land
Lawinegevaar
Smeltend als sneeuw voor de zon
In’t bevroren land
Hg80
ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXX
Epiloog: De wet van de emotionele permafrost
“Wanneer de lawine van onrecht dreigt te overspoelen, kiest de hardware voor de totale bevriezing. De zon van de emotie mag de sneeuw doen smelten, maar de warmte dringt niet door tot de kern; ze wordt gebruikt om de verbinding door te snijden. Het bevroren land is geen gebrek aan gevoel, maar de ultieme beveiliging tegen een verbranding die niet overleefd kan worden. In de doffe echo van de ontkoppeling zwijgt het kraken, maar de prijs is een stilte die kouder is dan de dood. didisdna.”
