Een Kinderspel als Existentiële Paradox: Wat Jij Niet Ziet
“In het bekende spelletje ‘Ik zie, ik zie wat jij niet ziet’ draait het om verbinding. Maar voor wie leeft met HB, HSP en DIS wordt dit spel een bittere weergave van de werkelijkheid. ‘I Spy’ beschrijft de isolatie van een waarneming die de normale kaders overstijgt. Terwijl de ander in een veilige stilte blijft, wordt de ik-figuur overspoeld door een vloedgolf van indrukken, emoties en patronen die voor de buitenwereld onzichtbaar blijven.”
I Spy…
I spy with my little eye…
Something with all my senses.
I spy with my little eye…
Something beyond all fences
Ik zie, ik zie wat jij niet ziet…
Niet hoort noch ruikt of voelt.
Ik zie, ik zie wat jij niet ziet…
maar mij wel overspoelt
I spy with my little eye…
Something beginning with drops.
I spy with my little eye…
A flood that never stops
Hg80 © MMXX
ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXX
De Zondvloed van Zintuigen: Achtergronden bij I Spy | didisdna
Context: Geschreven vanuit de ‘Hg80’-frequentie (2020). De switch tussen Engels en Nederlands markeert de breuklijn tussen de analytische observatie en de diepgewortelde conditionering uit de kindertijd.
Thematiek: Sensorische overbelasting, de onzichtbaarheid van trauma-ervaringen en de ‘flood’ (dissociatieve vloedgolf).
Symboliek: De ‘fences’ vertegenwoordigen de maatschappelijke normen van wat we ‘mogen’ waarnemen; de ‘drops’ zijn de eerste signalen van een onvermijdelijke systeemoverprikkeling.
Lees verder: De diepere analyse over hoe wij de wereld ervaren als een constante stroom van input, lees je in mijn artikel: Zintuigen als werktuigen.