Hg80Gevangen aan de Oppervlakte: Wanneer de Binnenkant Onbereikbaar Blijft
“Er bestaat een staat van zijn waarin de wereld met een overweldigende intensiteit binnenkomt via de zintuigen, maar waar de verbinding met de emotionele kern volledig is doorgeknipt. In ‘On the Surface’ beschrijft didisdna de ervaring van hyperzelfbewustzijn losgekoppeld van zelfbesef. Het is een verslag van de eenzaamheid in een zwart-wit wereld, waar de zon wel de huid verwarmt, maar de ziel nooit kan bereiken.”
On the Surface
Feelings of sunshine
Rays on a skin
A touch of a fine line
Is making me spin
Looking at rainbows
Nerves of a leaf
In the colours the world flows
I fail to achieve
Hearing all birds
Crying out loud
Lonely their words
As vanishing clouds
Touching of waves
Teardrops all drown
Water that saves
Only runs down
Smell of a morning
Taste of a dawn
Bounded is roaming
In silence a noun
Feeling the sunshine
Caressing its skin
All on the surface
Never within
Hg80 ©️ MMXX
ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXX
De Anatomie van de Kloof: Achtergronden bij On the Surface | didisdna
Context: Dit gedicht uit 2020 (Hg80) vormt de poëtische vertaling van een dieper liggend trauma: de onmogelijkheid tot emotionele ontlading (tranen) door dissociatie. Het ‘water dat zou kunnen redden’ blijft uit omdat de verbinding met het zelf ontbreekt.
Terminologie: ‘Bounded’ verwijst naar de traumarespons en conditionering; de ‘Noun’ naar de reductie van de mens tot een object of nummer zonder connectie met de eigen naam.
Lees verder: Wil je meer weten over de technische kant van deze ervaring? Lees dan mijn essay: Dissociatie is een raar beestje.
