Hg80Tuesday, May 26 MMXX – 09:43
All is packed and ready to go.
Awaiting.
The Impasse of the Closed Borders
There’s no point in leaving right now due to the coronavirus.
As long as the borders stay closed, it’s better to wait.
Besides, impressions of guilt and fear still hold a ferm grip.
Guilt towards the children because I’m leaving, fear of myself.
A crushing weight of failing.
To complex to explain.
Between Slipping Away and Holding On
I’m totally blocked and MUST leave. NEED to leave. Can’t go on like this. Slipping. Sliding away. And I despise it. Despise myself.
There’s no energy left to continue fighting myself and staying here is no longer an option.
The Fragmented Hope of Return
Yet somewhere, some hope still lingers on a possibility of returning. And the strength to hold on to that thought.
¿ © MMXX
ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXX
Epiloog: The law of the final exit strategy
“Wanneer de muren van de burcht te strak om de borstkas sluiten, wordt de rugzak de enige draagbare realiteit. De grenzen van de buitenwereld spiegelen de blokkades van de binnenwereld, waardoor elke minuut wachten een marteling in slow-motion wordt. Schuldgevoel en angst zijn de ballast die mee moet, maar de noodzaak om de stilstand te ontvluchten is sterker dan de angst voor het onbekende. Vertrekken is hier geen vakantie, maar een chirurgische ingreep: het lossnijden van het zelf uit een context die geen ademruimte meer biedt, in de hoop dat er ergens op het pad een versie van ‘ik’ ligt die weer naar huis durft. didisdna.”
