De zinloze impasse: Wanneer morgen halen een taak op zich wordt
18/01/’20 16:39u
Ik ben maar aan het proberen om dingen te zoeken om morgen nog te halen maar ‘fact of the matter is’ dat het eigenlijk allemaal zinloos is. Alsof er ergens nog iets is dat het onvermijdelijke maar steeds weer tracht uit te stellen. Al wordt het met de dag moeilijker om dat nog te doen. Of is het eerder de gelatenheid die steeds sterker begint te overheersen? Gelatenheid omdat de impasse maar niet doorbroken geraakt. En die proberen doorbreken met nutteloze zaken is eveneens totaal zinloos.
18/01/’20 17:54u
Ik merk dat er voor een stuk pogingen genomen worden om het niet al te zwaar te maken.
ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXX
Epiloog: De wet van de onvermijdelijkheid
“Wanneer de tijd stolt in een impasse, wordt elke handeling een vorm van vertragen. De gelatenheid is niet het einde van de strijd, maar de koelbloedige erkenning van de eigen uitputting. Zelfs de poging om het ‘niet al te zwaar te maken’ is een strategische zet van een systeem dat weet dat de bodem van de weerbaarheid bereikt is. didisdna.”