Hg80Veiligheid in de grammatica: Waarom de “ik” een schuilplaats is
15/01/’20 – Ik schrijf in de ‘ik-vorm’. Meestal toch. Ook al is er geen “ik”. Om verschillende redenen. In de ‘ik-vorm’ zit duidelijkheid. Veiligheid en vertrouwdheid voor schrijver en lezer. Maar misschien is de relevantste reden waarom dat wordt gedaan wel de eenvoudigste. Zo eenvoudig dat het niet wordt gezien. Vanuit de ‘ik-vorm’ is er controle.
ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXX
“De ‘ik’ op deze pagina’s is een constructie, een noodzakelijk nulpunt in een assenstelsel dat verder uit enkel variabelen bestaat. Het is de taal die een veiligheid simuleert die er in de biologie niet is. Door ‘ik’ te schrijven, grijpen we de regie over een fragmentatie die anders onleesbaar zou zijn. Controle via de lettergreep. didisdna.”
