De Krak: Over de onzichtbare breuk en de impact van trauma
Soms is een breuk geen teken van zwakte, maar het bewijs van een fenomenale vaardigheid. In de wereld van didisdna is ‘De Krak’ de stille getuige van een systeem dat het onmogelijke heeft gepresteerd: standhouden terwijl alles intern versplintert.
De Krak
Een krak
Niet zichtbaar
Maar toch iets dat brak.
Het krakt
Niet hoorbaar
Maar toch een impact.
Een krak
Wél merkbaar
Maar enkel compact.
1v8 © MMXVII
ᗪ𝒾∂เรᗪ𝔫ค©️MMXVII
DIS als fenomenale aanpassing: De dubbele bodem van de krak
Over de architectuur van de krak:
“Dit gedicht uit 2017 raakt aan de kern van de dissociatieve realiteit. De ‘Krak’ is dubbelzinnig: het is de breuk door trauma, maar ook het ‘een krak zijn’ in de fenomenale aanpassing die nodig is om te overleven. Omdat de buitenwereld steeds dezelfde fysieke weergave ziet, blijft de interne veelheid van DIS vaak onzichtbaar en onhoorbaar—en daardoor vaak ongeloofd. De impact is compact: een enorme massa aan innerlijke ervaring die naar binnen is gekeerd, verborgen voor wie enkel naar de oppervlakte kijkt.”